Anne babaların aşırı otoriteyi bir yöntem olarak benimsemelerinin sebebi “çocuklarını disiplin altında tutma” kaygısıdır. Çocuklarımızı denetlemeye mecburuz ancak baskı, bir denetleme biçimi değildir. İnsanın yaratılışına ve bu yaratılıştaki hikmetlere uymayan yöntemlerin hiçbir alanda olumlu bir sonuç vermesi mümkün değildir. Çocuğun “disiplin altında tutulması”ndan ne anlaşıldığı önemlidir. Genellikle anlaşılan, çocuğun, anne babasının tam istediği gibi olmasıdır.… Read More »

Anne babanın aşırı otoriter tavrı çocukta kaygıyı arttırır. Ruhu ezen bir baskı, çocuğun başarma potansiyelini eritir, onun kendisine ve çcv resine uyum sağlayabilmesine yarayacak bütün kişilik sistemini çökertir. Ödülden çok ceza ile karşılaşan, her hatasında başında kıyamet koparılan, bütün girişimlerine şüphe ile bakılan, başarısız olduğunda tehdit edilen çocuk, varlığına inandığı güçlü yönlerini de ailesine duyduğu… Read More »

Çocuğun yaşı büyüdükçe hakları ile birlikte sorumlulukları da artırılmalıdır. Onun hem kendisi ile hem evle ilgili bazı sorumlulukları olmalıdır. Çocuklar doğru tespit edilmiş olmak şartıyla, sorumluluklardan hoşlanırlar. Hiçbir şeyden sorumlu olmadan büyüyen çocuklarda sorumluluk duygusunun geliştirilmesine önem verilmesi onun ahlâk ve karakter eğitiminin ayrılmaz bir parçasıdır. Tecrübeli öğretmenler okul hayatına intibak engelleri bulunan kimi “zor”… Read More »

Çocukların başka çocuklarla mukayese edilmesi onların kendi kapasitelerine olan güvenlerini temelinden sarsar. Böyle bir mukayese kıskançlık ve benzeri kötü duyguları da kışkırtır. Başkaları ile mukayese edilmek çocuğun kendisi ile ilişkisini de bozar. Halbuki çocuğun kendisi ile iyi bir ilişki içinde olabilmesine ne kadar muhtacız. Çocuklarının çabalarına değer veren, onların ne kadar ilerleyebildikleri ile ilgili olan… Read More »

Çocuk, onun çabalarını en önemli sonuç olarak kabul ettiğimizi bilmelidir. Bu onu yüreklendirecektir. Çabalarına değer vermediğimiz çocuklar, sonuçlara karşı da ilgilerini kaybederler. Meselâ bir dersteki başarısızlığını telâfi etmek için büyük gayret gösteren çocuğun bu gayretine önem verilmezse o, tekrar başarısız olma halinde bu başarısızlıkla pek ilgilenmeyecektir. Çabaları izlenmeyen ve takdir edilmeyen çocuklar, başarılı bir sonuca… Read More »

Çocuk hiçbir zaman küçük düşürülmemelidir. Onu küçük düşürmeme dikkati, başkalarının yanında daha da önem kazanır. Başkalarının, özellikle arkadaşlarının yanında söz ve davıanışla şiddet gösterilen çocuklar yalnız özgüvenlerini değil kendilerine karşı saygılarını da yitirirler. Kendisine saygı duymayan bir çocuk artık her taşkınlığı deneyebilir. Kişiliği sürekli ezildiği için artık kişiliğini korunmaya değer bulmayan bir çocuk, her tehlikenin… Read More »

Başarı biraz da duyguların iyi yönetilebilmesidir. Anne babalar onlara karşı duydukları sevgi ve merhametle çocuklarının problemlerle yüzleşmelerine izin vermezlerse çocuk kendi hayatına sahip çıkmayı öğrenemez. Annelik babalık şefkati çocuğun gücünü keşfetmesine ve uygulamasına engel oluyorsa, o şefkat ilerde kapısı zor kırılacak bir kafese dönüşmüş demektir. İlerde onların kendi kendilerine yetebilmelerini istiyorsanız, şimdi onları kendi kendilerine… Read More »

Çocuğun başarıları da başarısızlıkları da varlığının fanime geçirilmemelidir. Onun hem başarıları hem başarısızlıkları sadece gelişmesine hizmet etmeli, bizim onunla ilişkimizin temelini etkilememelidir. Başarılarına kendi varlığından daha çok önem verildiğini gören, başarıları kendisinden daha çok sevilen bir çocuk, başarısız olduğunda yıkılır. Başarısının ve başarısızlığının kendi varlığı ile özdeşleştirildiğini düşünen bir çocuk, kendisine karşı gösterilen ilginin samimiyetinden… Read More »